Vijver

Het donk're water wordt gebroken
door de gebogen boot en licht
als bloemen, die, sneeuwwit ontloken,
het open hart omhoog gericht
naar wat hun immer had ontbroken:
het bleke koele maangezicht,
de dag daarna weer onderdoken
daar éénmaal zien de dood verlicht -
zo breekt het water en het slaan
der riem doet steeds meer bloemen bloeien
waar eerst een gladde vlakte glom,
maar na de boot kwijnt langzaam-aan,
traag golvende, het hevig gloeien -
en mat glanst weer de donk're kom.

Uit Cadens, Eric van der Steen, 1940